Najszybciej wyludniające się miasta w Polsce – ranking i przyczyny

Największy bezwzględny spadek liczby mieszkańców odnotowała Łódź, która w latach 2002–2023 straciła 129 855 osób. Procentowo najszybciej kurczyło się Władysławowo, gdzie ubyło 36,7% ludności. Sprawdź ranking, dane GUS oraz przyczyny depopulacji polskich miast.

Jak zmienia się liczba ludności Polski?

Polska od kilku lat systematycznie traci mieszkańców. Według Głównego Urzędu Statystycznego w 2023 roku kraj liczył około 37,8 mln osób, natomiast nowsze szacunki wskazywały na około 37,49 mln mieszkańców pod koniec 2024 roku.

W okresie od 1 stycznia 2024 do 1 stycznia 2025 liczba ludności zmniejszyła się o około 147,5 tys. osób. Spadek wystąpił we wszystkich 16 województwach. Największy odnotowano na Dolnym Śląsku – o 28,6 tys. mieszkańców – a najmniejszy na Pomorzu, gdzie wyniósł około 80 osób.

Kurczenie się populacji dotyka także dużych ośrodków. Wśród 66 miast na prawach powiatu aż 61 miało w tym czasie mniej mieszkańców niż rok wcześniej. Wzrost zanotowały jedynie Kraków, Warszawa, Gdańsk, Rzeszów i Żory.

Ranking miast według liczby utraconych mieszkańców

Porównanie danych z 2002 i 2023 roku pokazuje, że liderem spadków pozostaje Łódź. Dane publikowane przez GUS wskazują, że miasto zmniejszyło liczbę mieszkańców z 785 134 do 655 279, czyli o 129 855 osób.

W najnowszym zestawieniu rocznym Łódź również zajęła pierwsze miejsce. Między początkiem 2024 a początkiem 2025 roku straciła 6 322 mieszkańców. Za nią znalazły się Bydgoszcz ze spadkiem o 2 391 osób oraz Szczecin, który zmniejszył się o 2 360 mieszkańców.

Łódź straciła w latach 2002–2023 więcej mieszkańców niż wynosiła populacja wielu polskich miast powiatowych.

Gdzie spadek procentowy jest największy?

Liczby bezwzględne faworyzują duże miasta. Dlatego drugi sposób oceny wykorzystuje udział utraconych mieszkańców w całej populacji. Taki ranking pokazuje, że szczególnie trudna sytuacja występuje w małych miejscowościach oraz w kurortach Półwyspu Helskiego.

Władysławowo zmniejszyło liczbę mieszkańców z 14 694 do 9 295. Hel stracił 1 483 osoby, a Jastarnia 1 328. W miejscowościach turystycznych część zabudowy jest intensywnie wykorzystywana sezonowo, lecz nie oznacza to stałego zamieszkania przez cały rok.

Dlaczego miasta tracą mieszkańców?

Najczęściej mieszkańcy wyjeżdżają za pracą, edukacją i lepszym dostępem do usług. Młodzi ludzie wybierają Warszawę, Kraków, Wrocław, Trójmiasto lub Poznań, a część rodzin przenosi się do gmin podmiejskich, szukając większych mieszkań i spokojniejszego otoczenia.

Migracje i rynek pracy

Śląsk szczególnie odczuwa skutki transformacji gospodarczej. Likwidacja kopalń, restrukturyzacja przemysłu i ograniczenie liczby stabilnych miejsc pracy przyspieszyły odpływ ludności z Bytomia, Zabrza, Sosnowca, Gliwic i innych miast regionu.

Ujemne saldo migracji dotyczy także województw lubelskiego, śląskiego oraz warmińsko-mazurskiego. W latach 1998–2024 wyniosło odpowiednio około 124,3 tys., 80 tys. i 66,3 tys. osób.

Niska dzietność i starzenie się społeczeństwa

Współczynnik dzietności TFR w Polsce nie osiągnął w 2024 roku nawet poziomu 1,1. Oznacza to, że na 100 kobiet przypadałoby około 110 dzieci, podczas gdy zastępowalność pokoleń wymaga wskaźnika około 2,1.

Niska dzietność ogranicza liczbę przyszłych pracowników, a starzenie się ludności zwiększa zapotrzebowanie na opiekę zdrowotną i usługi społeczne. Czy jednak każde miasto z niskim TFR musi szybko się wyludniać? Nie. Warszawa i Kraków przyciągają migrantów, którzy równoważą ubytek wynikający z niskiej liczby urodzeń.

Jakie są skutki depopulacji?

Mniejsza liczba mieszkańców oznacza słabszy popyt na towary i usługi. Sklepy, punkty gastronomiczne, placówki oświatowe oraz prywatne gabinety tracą klientów, więc część przedsiębiorców ogranicza działalność albo przenosi ją do większych ośrodków.

Samorząd utrzymuje drogi, sieci, szkoły i transport mimo mniejszej liczby użytkowników. Wpływy podatkowe spadają, lecz koszty infrastruktury nie zmniejszają się w takim samym tempie.

Najbardziej odczuwają to seniorzy. W wyludniających się miastach trudniej znaleźć opiekuna, lekarza, sklep czy połączenie autobusowe. Z czasem rośnie też liczba pustostanów – między 2003 a 2013 rokiem zwiększyła się z 18,9 tys. do około 46 tys.

Depopulacja nie oznacza wyłącznie mniejszej liczby mieszkań. Ogranicza także dostępność pracy, usług, transportu i opieki dla osób, które pozostają na miejscu.

Jak analizować sytuację konkretnej lokalizacji?

Sam ranking miasta nie pokazuje całego obrazu. W obrębie jednej gminy mogą występować dzielnice z rosnącą liczbą mieszkańców oraz obszary szybko się starzejące. Przy ocenie lokalizacji trzeba sprawdzić gęstość zaludnienia, strukturę wieku, migracje i dostęp do usług.

Raport o Terenie OnGeo.pl analizuje dane demograficzne w promieniu 5 km od wybranego miejsca. Zestawienie może obejmować liczbę mieszkańców, udział grup wiekowych 0–14, 15–64 i 65+, a także zmianę gęstości zaludnienia w latach 2011–2021.

Takie informacje pomagają ocenić, czy dana okolica przyciąga rodziny, starzeje się, czy traci mieszkańców. Ma to znaczenie przy planowaniu przeprowadzki, zakupie nieruchomości oraz analizie lokalnego rynku pracy.